مهدی زارعی چمه؛ فعال رسانه ای ؛ آقای پزشکیان شما رییس جمهور کشور متمدن و بزرگی هستید، حرف هایی نزنید که دنیا به ما بخندد
به گزارش تازه ها خبر از کرمانشاه ، مهدی زارعی اظهار داشت ؛ مگر تهران را می شود از جای خودش برداشت، در جای دیگری گذاشت!
ما در مملکت این قدر مشکل داریم که طرح موضوع جابجایی پایتخت از طرف شما، بسیاری از مردم را نا امید کرد.
به آقای پزشکیان خدا قوت می گوییم، بالاخره هر چند وقت یک بار حرف هایی می زنند یا رفتارهایی می کنند که اسباب خنده و شادی ملت غرق در معضلات لاینحل را برای لحظاتی فراهم می کنند. برادر عزیز، همه قبول دارند که شما آدم دلسوزی هستی و سعی می کنید برای مردم کار بکنید، اما این طور که معلوم است سرنخ روش حل مشکلات را از دست داده اید. الفاظی مثل همه سعی مان را می کنیم در خدمت مردم باشیم، خوبست، اما بعدا که می فرمایید ما دیگر نمی دانیم چه کار بکنیم! در ذهن مردم، تعلیق و تعلل و تردید ایجاد می کنید. وقتی که بر سبیل داش مشدی با مقامات سایر کشورها برخورد می کنید و سرخم می کنید و خم و راست می شوید و دست روی سینه می گذارید، ما این جا در داخل کشور توی سرمان می زنیم و از این همه سادگی و رفتارهای غیر دیپلماتیک شما، دیگر نمی دانیم چه کار بکنیم؟! فقط این سئوال به ذهن مان متبادر می شود که نکند واحد یا اداره ای به نام تشریفات در تشکیلات دولت و وزارت امور خارجه وجود ندارد که شما را حداقل آموزش بدهد! حالا هم فکر می کنید تهران با این عظمت یک هندوانه است که می خواهید آن را از اراضی ری و شمیرانات و … بر دارید و در سواحل مکران و چابهار بگذارید، یا این که می فرمایید صنایع بزرگ همه باید به سواحل خلیج فارس انتقال پیدا کنند… وقتی که از این حرف ها می زنید، ما فکر می کنیم این مشاوران و نخبگان اطراف تان یا نخودی هستند و نمی دانند که چه می گویند و یا این که آن ها هم می خواهند برای عوض کردن فضای تلخ جامعه تورم زده ی بیمار، مطایبه می کنند تا مردم را قدری بخندانند!
آقای پزشکیان اگر در اخبار می بینید و می شنوید که مثلا چین، ابر سازه های غول آسا و محیرالقول طراحی و اجرا می کند، چین است و سیاست ها و استراتژی ها و شرایط اقتصادی و اجتماعی و فرهنگ کار و تلاش مختص به خودش را دارد، ما ایران هستیم و در شرایط تحریمی چهل و هفت ساله، در اوضاع تهدیدهای دائمی، در جامعه سنتی متعارض که هر کسی خر خودش را می راند و به اهداف شخصی خودش نگاه می کند، این جا ایران است با مدیران ناتوان و لاف زن و غیر شفاف.
آقای رییس جمهور!
مردم ایران مات و مبهوت مانده اند و وقتی به مدیران و طراحان و استراتژیست های خودشان نگاه می کنند، مات و مبهوت می مانند که این ها چه می گویند، می خواهند چه کار کنند، دارند مملکت را به کجا می برند.
مردم شب می خوابند، صبح که بیدار می شوند قیمت مرغ و تخم مرغ و نان و پنیر و روغن و برنج، چند برابر می شود، احتکار ۱۲۰۰ تنی برنج و محوطه ده هزاری خودروهای دپو شده، کشف می شود، اما در آن سوی دنیا فرمول ها و فرایندهای فرامدرن فیزیکی و شیمیایی و تکنولوژیک کشف می شود! این کشف های ما کجا و کشف های آن ها، کجا؟!
همه می دانیم که قحطی و خشکسالی و فلاکت داریم، فرونشست زمین داریم، آب و بارندگی نداریم، اما مگر فقط کشور ماست که با خشکسالی مواجه است؟! حقیقتش را بخواهید ما با قحطی رجال و مدیر خوب و قوی و دلسوز و میهن پرست مواجهیم، در عوض با ترافیک مدیران کوتوله، دزدی و چپاول، با انبوه انسان های وطن فروش و لاقید و بی خیال مواجهیم. معمر قذافی هم اگریادتان باشد بیش از ۴۰۰۰ کیلومتر کانال آب کشید، ما هم می خواهیم دریای خزر را به خلیج فارس متصل کنیم. ترس ما از این است که این اتصال باعث مفقود شدن میلیاردها پول مردم و بودجه ساخت و ساز بشود!
پروژه های زیادی چه در دولت شما و چه در دولت های قبل از شما مطرح و حتی به مرحله اجرا رسیده، مثل برقی کردن قطارهای تهران ـ مشهد، کریدور شمال ـ جنوب، خطوط ریلی شرق به غرب، این ها همه ابزار تولید رانت برای پیمان کاران بزرگ و شرکت های خصوصی متعلق به آقا زاده ها هستند، مثل چای دبش، مثل شرکت دور زدن تحریم های بابک رنجانی، مثل…
آقای رییس جمهور!
معضلات بغرنج و لاینحل ما ریشه در مسایل جامعه شناختی و روان کاوانه دارد، باید همه روان شناسان و جامعه شناسان بزرگ دنیا در ایران جمع بشوند و در کنار آن ها، کیسینجر و برژینسکی و چرچیل و هابر مس و هابز و مارکوزه و نوام چامسکی و نیچه و… تشریف بیاورند تا بیماری مزمن هرکس برای خودش را در ایران ریشه یابی کنند!
چقدر زشت و منزجر کننده است که ملتی این همه برای حکومت و دولت های منبعث از آن، فداکاری و ازخودگذشتگی کند، برای مدیرانی که ماشآءالله سنگ پای قزوین تشریف دارند و در ماستمالیزاسیون امور و ماله کشی گندکاری های شان، به هیچ جه کم نمی آورند!
آقای رییس جمهور!
ملت واقعا در کف سیاست های شما مسئولان مانده است! چقدر زیبا و ظریف مردم را سر کار می گذارید، یک روز ۴ تا صفر را از پول ملی حذف می کنید، یک روز سکه طلا ضرب می زنید و می فروشید، یک روز مردم را در صف بورس، ردیف می کنید، روزی پراید و ساینا و سایپا و تیبا و تینا و دنا را پلاس می کنید و ام وی ام و جک و هایما را به جای هیوندای و میتسوبیشی و بنز و کرایسلر و … جا می زنید، اما پول همان ها را از مردم می گیرید برای این که ظاهرا از خودروی ملی حمایت کنید و یا جیب خودرو سازان را انباشته تر کنید...
شما زور می زنید که مشکل اف ای تی اف و پالرمو و سی اف تی و غیره را حل و فصل کنید، با این که می دانید آنارشی تصمیم گیری در این مملکت بیداد می کند!
سالیان متمادی است که بحث بحران جمعیتی و پیری و سالخوردگی و خانواده و مفاهیم ارزشی فرهنگی مطرح است و میلیاردها میلیارد هزینه فقط تبلیغی و فرهنگی این مسایل شده است، اما همه این ها به جایی نرسیده و همه این هزینه های میلیاردی بر باد فنا رفته، چرا؟! برای این که ملت ما در سطح مسئولان و مدیران یاد گرفته است که از آب، کره بگیرد، از ارایه طرح، پول کلان دربیاورد، از هیچ برای خودش باستی هیلز بسازد و املاک لواسانات را به نام خودش بکند و در این جهاد و اهتمام هم، شیخ و ملا و کلاهی و عام و خاص هم نمی شناسد، حالا شما همه اش دولا و راست بشوید، به سبک فیلمفارسی های آبگوشتی به قولی یه وری راه بروید و کلاه تان را کج بگذارید و ادا و اصول در بیاورید! با این حرکات و سکنات مملکت درست نمی شود. ما به این باور رسیده ایم که لاقیدی و دزدی و چپاول و دست درازی به نفت و گاز و صنعت و پول های باد آورده در این جا به فرهنگی منحط و ناجور تبدیل شده که چاره اش برخوردهای شدید و قاطع و مساوی و بی ملاحظه با دزدان است. فرهنگ دیپلماتیک و سیاست های مسامحه و تساهل شما اتفاقا دزدها را جری تر می کند. طراحی سیستم ها و باز تعریف فرایندها و نگاه های صرفا علمی و تمسک و توسل به اقتصاد لیبرالیستی در حالی که مملو از روسو فیل و آمریکا پرست هستیم، با این تضادها و تعارضات، نه ما، نه شما راه به جایی نخواهیم برد!
