
مهدی زارعی چمه ظاهراً بعضیها با جماعت روزنامهنگار و نویسنده مشکل دارند؛ چرا؟!
نکند جرم روزنامهنگار این است که مینویسد، سؤال میکند، مطالبه میکند و اجازه نمیدهد بعضیها بیسروصدا بیایند و بروند؟!
اگر روزنامهنگاران و نویسندگان قانونمدار نباشند، چه کسی باید در برابر بیقانونیها بایستد؟ اگر رسانههای مکتوب را تضعیف کنید، فضای مجازی بیضابطه و جولانگاه شایعات و تخریبها میشود؛ آنوقت شهروندان برای احقاق حق خود به کدام مرجع مراجعه کنند؟
عجیب است؛ برای بسیاری از امور بودجه و اعتبار هست، اما وقتی نوبت به حمایت از روزنامهنگار و پرداخت حقوق قانونی مطبوعات میرسد، همه گرفتار کمبود اعتبار و فراموشی میشوند!
آقایان مسئول! روزنامهنگار رقیب شما نیست؛ آینه عملکرد شماست. اگر از دیدن تصویر خود در آینه ناراحتید، مشکل از آینه نیست!
قدر روزنامهنگاران را بدانید؛ پیش از آنکه رسانههای مسئولیتپذیر خاموش شوند و میدان برای بیمسئولیتی و بیپاسخگویی بازتر شود.
مهدی زارعی چمه | روزنامهنگار و فعال رسانهای


