بیانیه برائت آخری واتمام حجت نه بازی، نه فریب؛ با قلبی آرام و مطمئن

مهدی زارعی چمه ـ روزنامه‌نگار و فعال رسانه‌ای

خطاب به مردم شریف کرمانشاه، به‌ویژه مردم شهرستان‌های کنگاور، صحنه، هرسین و منطقه دینور

با توکل بر خداوند متعال و با اعتقاد به اینکه هیچ مسئولیتی از حسابرسی مردم و تاریخ در امان نیست، اینک سخن می‌گویم؛ نه از سر کینه، نه برای تسویه‌حساب شخصی و نه برای بازی با احساسات مردم؛ بلکه با قلبی آرام، وجدانی آسوده و اطمینانی که حاصل سال‌ها تجربه و مشاهده است.
من، مهدی زارعی چمه، سال‌ها در عرصه رسانه و مطالبه‌گری اجتماعی فعالیت کرده‌ام و در مقاطع مختلف، با اعتماد به برخی افراد و وعده‌هایی که درباره خدمت به مردم و پیگیری مطالبات آنان مطرح می‌شد، از آنان حمایت کردم.
امروز، با فاصله گرفتن از هیجان‌های سیاسی و با نگاهی به آنچه در عمل گذشته است، صریح و بدون تعارف می‌گویم:
در بخشی از این حمایت‌ها اشتباه کردم.
برای موفقیت برخی افراد، از اعتبار، وقت، توان رسانه‌ای، خانواده، دوستان و همکاران خود هزینه کردم؛ با این تصور که ورود آنان به مجلس می‌تواند فرصتی برای پیگیری جدی‌تر مشکلات مردم و مناطق محروم باشد.
اما تجربه به من آموخت که میان وعده‌های انتخاباتی و کارنامه پس از رسیدن به قدرت، گاه فاصله‌ای جدی ایجاد می‌شود.
از این بابت، پیش از هر کس، خودم را مورد پرسش قرار می‌دهم؛ زیرا اعتماد کردم، حمایت کردم و برای آن هزینه دادم.
درباره حمایت از شیخ وحید احمدی بقول معروف ابیاری زل بود
سال‌ها از جوانی و توان خود را برای حمایت از شیخ وحید احمدی در مسیر انتخاباتی او به کار گرفتم و این حمایت را با این تصور انجام دادم که حضور او در مجلس می‌تواند به پیگیری مطالبات مردم کنگاور، صحنه، هرسین، بیستون و منطقه دینور کمک کند.
امروز اما، با قلبی آرام و مطمئن، صراحتاً اعلام می‌کنم که از حمایت سیاسی گذشته خود از ایشان اعلام برائت می‌کنم.
این تصمیم، نه حاصل خشم لحظه‌ای است، نه دشمنی شخصی و نه اقدامی برای جلب توجه.
این تصمیم، حاصل یک تجربه است.
من حق دارم از عملکرد کسی که زمانی از او حمایت کرده‌ام سؤال کنم و اگر میان انتظاراتی که مبنای آن حمایت بوده و آنچه در عمل مشاهده کرده‌ام فاصله‌ای دیده‌ام، آن را با مردم در میان بگذارم.
سؤال من روشن است:
آیا وعده‌هایی که در زمان انتخابات درباره مردم و مطالبات آنان مطرح شد، در عمل به همان میزان پیگیری شد؟
آیا محرومیت‌های تاریخی منطقه، مشکلات روستاها، اشتغال جوانان، وضعیت راه‌ها، آب، برق، کشاورزی و دیگر مطالبات مردم، آن‌گونه که شایسته بود، در اولویت قرار گرفت؟
اگر پاسخ مثبت است، مردم حق دارند گزارش روشن و مستند آن را ببینند؛ و اگر پاسخ منفی است، مردم نیز حق دارند علت آن را بدانند.
نمایندگی مردم، امتیاز شخصی نیست؛ امانتی است که با رأی مردم شکل می‌گیرد و در برابر همان مردم نیازمند پاسخ‌گویی است.
من نیز از امروز درباره گذشته خود سکوت نخواهم کرد.
اگر جایی اشتباه کرده‌ام، مسئولیت آن را می‌پذیرم؛ اگر به فردی اعتماد کرده‌ام و آن اعتماد نتیجه مطلوب نداده است، آن را پنهان نمی‌کنم؛ و اگر احساس کنم مطالبات مردم نادیده گرفته شده، به‌عنوان روزنامه‌نگار و فعال رسانه‌ای، حق خود می‌دانم که سؤال کنم و پاسخ بخواهم.
این بیانیه، پایان یک حمایت سیاسی است؛ اما پایان مطالبه‌گری نیست.
من از حمایت گذشته خود از افرادی که امروز نسبت به عملکرد آنان نقد دارم، تبری می‌جویم و مسئولیت انتخاب‌های گذشته خود را نیز می‌پذیرم.
از این پس، معیار من برای حمایت از هر فرد، نه نام و عنوان اوست، نه وابستگی سیاسی، نه شعار و نه وعده؛ بلکه عملکرد، پاسخ‌گویی، صداقت و میزان پایبندی به حقوق مردم خواهد بود.
مردم نیز خود بهتر از هرکس می‌توانند درباره عملکرد مسئولان و نمایندگانشان قضاوت کنند.
من سهم خود را انجام داده‌ام و خواهم داد:
نوشتن، پرسیدن، مطالبه کردن و سکوت نکردن در برابر آنچه حق مردم است.