،،بنام خدا بیاد شهدا،، دلنوشته وخواست قانونی و عرفی از سوی انجمن جانبازان نخاعی،،
سلام خدمت اعضای محترم
همانطور که مستحضرید این روزها نیاز به آسایشگاه برای جانبازان هر روز بیشتر میشود، آمار بستری شدن جانبازان و همسران در بیمارستان هر روز بالاتر میرود، نیاز به حضور درمانگر متخصص زخم بستر بر کسی پوشیده نیست.
میزان آسیب پذیری در انتقال از ویلچر به خودرو و تخت و سرویس بهداشتی دائما بالاتر میرود.
هیچکس به این سوالات پاسخ نمیدهد که:
با سقوط جانباز از روی ویلچر چه کسی باید به دادش برسد؟
هنگام اعزام به بیمارستان چه کسی باید به جانباز کمک کند؟
پرستار مورد نیاز هنگام تعویض پانسمان و تزریقات کجاست؟
جانبازانی که سالها در منزل بودهاند چرا مانند ساکنین آسایشگاه امکاناتی مثل حضور دائم پرستار، همیار و آمبولانس نباید داشته باشند؟
چرا هنوز توقع دارند همسری سالخورده و فرتوت که بیش از چهل سال بصورت سه شیفت پرستاری کرده و اکنون خود نیاز به پرستار دارد این فعالیتها را انجام دهد؟
همه خود را به خواب زدهاند؟
موسسه ایثار که هزاران میلیارد تومان اموال، املاک و مراکز جامع توانبخشی را از بنیاد شهید تحویل گرفته تا برای این روزهای والدین معظم شهدا و جانبازان دغدغهای وجود نداشته باشد، حالا با وقاحت تمام به چشم ارث پدری به آن نگاه میکند و به هیچ توصیه و دستوری گوش نکرده و با سرعت بدنبال کسب درآمد و تامین پاداش و مزایا و حق ماموریت هیات مدیره و مدیران خود است.
نیاز جانبازان نخاعی به آسایشگاه در قالب طوماری تهیه و با بیش از 700 امضا تحویل دفتر مهندس اوحدی شد اما پاسخ مثبتی از سمت بنیاد داده نشد.
انجمن معتقد است قبل از اینکه اندک توان موجود جسمی از بین برود و برای آنکه مسئولین متوجه باشند که بسادگی نمیشود از کنار درخواستهای منطقی و قانونی جانبازان نخاعی گذشت باید حرکتی انجام شود.
اینکه این حرکت چگونه و به چه نحوی باشد را لازم است با همفکری و خرد جمعی تصمیم بگیریم.
دوستان لطفاً اعلام نظر بفرمایند. باتشکرعلی جمشیدجانباز۷۰درصد
