دفاع نمایندگان مجلس از مردم در خانه ملت؛ وقت عمل است، نه مجادله
مهدی زارعی چمه ـ مدیرمسئول پویان غرب
در شرایطی که کشور با فشارهای اقتصادی، مشکلات معیشتی و پیامدهای ناشی از وضعیت جنگی و امنیتی روبهروست، بیش از هر زمان دیگری به اتحاد، همدلی، عقلانیت و مسئولیتپذیری مسئولان نیاز داریم. در چنین شرایطی، مجلس شورای اسلامی و نمایندگان ملت باید در صف نخست دفاع از حقوق مردم قرار داشته باشند؛ دفاعی که نه با شعار و مجادله، بلکه با حضور، قانونگذاری، نظارت و ارائه راهکارهای عملی معنا پیدا میکند.
مجلس، «خانه ملت» است و نمایندهای که با رأی مردم به این خانه راه یافته، بیش از هر چیز در برابر همان مردمی مسئول است که امروز با افزایش هزینههای زندگی، کاهش قدرت خرید، دشواریهای معیشتی و نگرانی از آینده دستوپنجه نرم میکنند.
اکنون سؤال اساسی این است: مردم از نمایندگان خود چه میخواهند؟
پاسخ چندان پیچیده نیست؛ مردم انتظار دارند نمایندگان، فارغ از جناحبندیها و اختلافات سیاسی، برای حل مشکلات آنان قانونگذاری کنند، بر اجرای صحیح قوانین نظارت داشته باشند و صدای اقشار کمدرآمد، کارگران، کارمندان، بازنشستگان و مستمریبگیران باشند.
اگر قیمت کالاها و خدمات افزایش پیدا میکند، اگر هزینه مسکن، درمان، آموزش، حملونقل و معیشت خانوار بالا میرود، نمایندگان باید در چارچوب اختیارات قانونی خود برای جبران کاهش قدرت خرید مردم و اصلاح سیاستهای اقتصادی راهکار ارائه کنند؛ نه اینکه بخش مهمی از انرژی مجلس صرف درگیریهای لفظی، اتهامزنی و تسویهحسابهای سیاسی شود.
نمایندگی مردم، امتیاز نیست؛ مسئولیت است
نمایندگی مجلس یک عنوان تشریفاتی نیست. نماینده، وکیل مردم در یکی از مهمترین نهادهای تصمیمگیری کشور است و باید پاسخگوی عملکرد خود نیز باشد.
مردم حق دارند بپرسند نمایندهای که حقوق و امکانات خود را از بودجه عمومی دریافت میکند، در برابر مشکلات میلیونها حقوقبگیر چه اقدام مؤثری انجام داده است؟ برای بازنشستگان چه کرده است؟ برای کارگران حداقلبگیر چه راهکاری ارائه داده است؟ برای کاهش فشار اقتصادی بر خانوادههای کمدرآمد چه قانونی پیشنهاد کرده است؟
انتظار مردم این نیست که نمایندگان برای هر مشکل اقتصادی یکشبه معجزه کنند؛ اما انتظار دارند صدای مشکلات مردم در صحن علنی مجلس شنیده شود و برای آن راهحل قانونی جستوجو شود.
مجلس باید محل گفتوگوی کارشناسی و ارائه راهحل باشد، نه میدان مسابقه برای تندترین عبارتها.
مردم به جای دعوای سیاسی، راهحل میخواهند
در شرایط دشوار امروز، هر سخن مسئولان میتواند آثار اجتماعی و روانی گستردهای داشته باشد. بنابراین نقد دولت، مجلس، مسئولان و حتی سیاستهای گذشته، حق و وظیفه نمایندگان است؛ اما نقد با تخریب، پرسشگری با توهین و مخالفت سیاسی با نفی شخصیت افراد تفاوت دارد.
هیچ مسئولی نباید خود را فراتر از نقد بداند و هیچ نمایندهای نیز نباید تصور کند چون از ملت رأی گرفته، مجاز است با ادبیاتی سخن بگوید که موجب افزایش اختلاف، بیاعتمادی و التهاب در جامعه شود.
اگر فرد یا مجموعهای برای کاهش خسارتهای ناشی از بحران، حفظ منافع ملی و جلوگیری از آسیب بیشتر به مردم تلاش میکند، اختلاف نظر با او باید در چارچوب منطق، قانون و استدلال مطرح شود، نه با اتهام و ادبیات تحقیرآمیز.
امروز بیش از هر زمان دیگری باید بدانیم که مخالف سیاسی، الزاماً دشمن کشور نیست و اختلاف نظر نیز نباید به دشمنی تبدیل شود.
خانه ملت باید محل شنیدن صدای ملت باشد
نمایندگان مردم باید صدای موکلان خود را از تریبون رسمی مجلس به گوش مسئولان برسانند. فضای مجازی میتواند ابزار اطلاعرسانی باشد، اما جایگزین نقش رسمی و تاریخی مجلس در قانونگذاری و نظارت نیست.
مردم انتظار دارند نمایندگان در صحن علنی مجلس درباره مشکلات واقعی جامعه سخن بگویند؛ از گرانی و کاهش قدرت خرید گرفته تا وضعیت اشتغال، مسکن، درمان، حقوق و دستمزد، بازنشستگان، تولید و امنیت اقتصادی.
مردم از نماینده خود راهحل میخواهند، نه صرفاً مقصر.
اگر مشکلی وجود دارد، نماینده باید بگوید راهحل چیست، چه قانونی باید اصلاح شود، کدام دستگاه باید پاسخگو باشد و مجلس چه اقدامی میتواند انجام دهد.
اتحاد ملی؛ نیاز امروز کشور
در شرایطی که کشور با تهدیدها و فشارهای خارجی مواجه است، اختلافات داخلی نباید به ابزاری برای تضعیف سرمایه اجتماعی تبدیل شود.
دشمنان کشور از اختلاف و بیاعتمادی داخلی استقبال میکنند؛ بنابراین هر مقام و مسئولی که با ادبیات تحریکآمیز، توهین یا اتهامزنی موجب تشدید شکافهای اجتماعی شود، حتی اگر قصدش دفاع از کشور باشد، باید بداند که شیوه بیان نیز بخشی از مسئولیت اوست.
اتحاد ملی البته به معنای تعطیل کردن نقد نیست.
